«ژان کرتین» سياستمدار 69 ساله كانادايي كه ده سال نخست وزير اين كشور و چهار دهه در عالم سياست بود و در شصت و نهمين زادروزش( اول نوامبر ) اعلام كرده بود كه خود را از دو هفته ديگر ( 14 نوامبر 2003 ) بازنشسته خواهد ساخت ، 13 نوامبر در آخرين مصاحبه مطبوعاتي به عنوان نخست وزير از سياست ها و كارهايش دفاع كرد و در مورد عدم همراهي با آمريكا و انگلستان در اعزام نيرو به عراق گفت كه كاري درست انجام داد و راه كانادا را براي نخستين بار از انگلستان و آمريكا جدا كرد و سنت كهن را شكست و به اين ترتيب درصحنه جهاني براي كانادا شخصيت مستقل به وجود آورد. وي تاكيد كرد كه مسئله عراق بايد از طريق سازمان ملل شود.

«کرتین» از سياست سوسيال ليبراليسم خود و تامين هرچ بيشتر رفاه عمومي و كاهش زندانيان و حذف بعضي موانع اجتماعي در جامعه كانادا دفاع كرد و گفت كه فرستادن مردم به زندان مسئله را حل نمي كند. وي در انجام اين برنامه ها هم خلاف جهت همسايه قدرتمندش ـ ايالات متحده ـ حركت كرد ، زيرا مقامات واشنگتن مايل به وجود كشوري نظير سوئد ( به قول آنان « ولفر ستيت » ) در همسايگي خود نبوده اند كه مصرف ماري جوانا در سطح محدود و ازدواج همجنس ها را نيز قانوني كند.

«کرتین» از حزب ليبرال كه جاي خود را به «پال مارتين» وزير دارايي كابينه خود سپرده است در دوران نخست وزيري اش مهاجرت به كانادا را تسهيل كرده بود.

«ژان کرتین» اول نوامبر سال 1934 در ايالت فرانسوي زبان كوبك كانادا به دنيا آمده و در رشته حقوق تحصيل كرده و بارها انزجار خود از « پاليتيك » و سياسي كاري و اصطلاحا نان را به نرخ روز خوردن به جاي توجه به اصول و واقعيات، ابراز داشته بود و در مصاحبه 13 نوامبر هم تاكيد كرده بود كه خرسند است با سياست وداع مي كند و آسوده مي شود. وي در جواني دچار فلج قسمتي از عضلات صورت شده بود كه اثر آن بر طرف نشده است.